Afgelopen zaterdag, 23 april 2011, was het eindelijk zover. Na vorige week Nemelaer met 1-14 een K.O. te hebben toegediend, was E2 eigenlijk op papier al kampioen. Maar, bij verlies vandaag, zou de nummer 2 Tuldania in punten nog op gelijke hoogte kunnen komen. En in de E's heb je dan gewoon 2 kampioenen.
Maar geheel in stijl van dit seizoen staan we dat natuurlijk niet zomaar toe. De laatste tegenstander betrof Olympus E2 die we in de uitwedstrijd met 1-11 al verslagen hadden. En aangezien dit geen garantie voor deze wedstrijd geeft, ging LONGA er ook vandaag met volle inzet en motivatie in.

Olympus bleek een iets betere tegenstander dan Nemelaer een week eerder en kwam in de beginfase aan redelijk voetballen toe. Tijs had zichzelf echter na enkele minuten al in stelling gebracht en onze kanonnier vuurde met scherp richting het vijandelijke doel; 0-1.
Dat nog meer LONGA-spelers over een goed schot beschikken, bewezen Mitchell en Lucas in de eerste helft door met loepzuivere afstandsschoten de voorsprong verder uit te breiden. Olympus wist één keer het LONGA doel te vinden (maar Emmy voorkwam nog twee doelpunten met uitstekende reddingen), maar gaf het met de rust en een 5-1 achterstand min of meer al op. Dit LONGA dat vooral na de winterstop een enorme groei heeft doorgemaakt, steekt eenvoudigweg te ver boven de rest uit.

In de tweede helft, waarin LONGA gewoon door bleef voetballen (met onder andere een briljante Serwer), liep de stand uit naar 13-1. Het viel op dat ondanks de oplopende temperatuur de bal- en loopsnelheid (Luuk!) bij LONGA hoog bleef (Remmelt werd zelfs helemaal niet gewisseld).
En daarmee werd LONGA E2 de terechte kampioen.

In 10 wedstrijden werd maar liefst 85 keer gescoord en stond de stalen verdediging (en ze verdienen het om apart genoemd te worden: Emmy, Janne, Bjorn en Tijs) slechts 11 keer een tegendoelpunt toe.

De twee wedstrijden tegen Tuldania waren voor mij het hoogtepunt van het seizoen. Na een thriller in Esbeek, volgde een Tilburgse dreun (10-0).

En vandaag dan dus eindelijk kampioen. Dit werd uitgebreid gevierd met een ontbijt, prachtige kampioenstruien, een leider die met kleren en al onder de douche werd gesmeten en de bekers en medailles. Tevens werden voor de wedstrijd aan de leider (ik), de trainers (Sjaak, Rogier en Ton) en de sponsor John Bekkers een oorkonde als dank uitgereikt.

Maar bovenal zijn het natuurlijk die 7 jongens en 2 meiden die door keihard te werken en een nooit afnemende inzet te tonen, zichzelf naar een kampioenschap voetbalden.

EEN DIKVERDIEND KAMPIOENSCHAP!

Marco, de trotse leider.