Er zijn van die wedstrijden waar de eindstand helemaal niets zegt over het verloop van die wedstrijd.

Vandaag, zaterdag 25 september 2010, stapte E2 van het veld met een 1-5 nederlaag. Maar was de ploeg kansloos weggespeeld? Integendeel; E2 kreeg veel en veel te weinig.

Vanaf het allereerste fluitsignaal namelijk speelde het team in zo’n moordend tempo, dat de tegenstander niet wist waar ze het had. Pas na 10 minuten kregen ze het voorelkaar een bal fatsoenlijk naar elkaar over te spelen. Tot die tijd was het LONGA dat als bezeten op de bal joeg en bij balbezit zo snel combineerde, dat de gasten alle zeilen moesten bijzetten om de Tilburgers maar uit de buurt van het doel te houden.

De aanvallen van LONGA werden goed opgezet, vooral omdat er veel bewogen werd en goed de posities werden ingenomen. De keihard werkende Lucas en bliksemsnelle Delaney snelden keer op keer langs hun tegenstander en zorgden voor paniek in de Udenhoutse verdediging.

Achterin bij LONGA ontregelden Bjorn (zwoegend als altijd) en de opnieuw heel scherpe Janne de vijandelijke aanvallen.

En omdat Remmelt (solliciteerde naar een 10 in de eerste helft!) en Mitchell over het middenveld heersten, kon in die periode LONGA verder en verder doordrukken; een doelpunt kon niet uitblijven. En na een slimme steekpass van Mitchell was het dan ook Serwer die de bal aannam, draaide en de bal het doel in schoof.

Hierna had LONGA de voorsprong meteen moeten uitbreiden. Want enkele minuten later schoof Serwer de bal voor het doel langs en als de inlopende Mitchell maat 37 had gehad in plaats van 36 had hij de punt van zijn schoen er nog tegenaan gekregen.

LONGA nam tegen het einde van de eerste helft iets gas terug en daardoor wist SVSSS in een zeldzame gelukte aanval de gelijkmaker erin te frommelen.

In het Tilburgse doel overigens stond net als de week daarvoor verdediger Tijs. Maar hij keepte alsof hij nooit anders deed, al had hij alle ledematen nodig om het doel schoon te houden.

SVSSS had moed geput uit de 1-1 en helaas viel vlak voor rust ook nog de ongelukkige 1-2.

Eigenlijk nog niets aan de hand tot zover. Op zo’n moment moet je alleen wel de keuze maken tussen aanvallen en jacht maken op de gelijkmaker (en meer). Of geen risico nemen, verdedigen en slechts hopen dat de gelijkmaker nog valt. E2 opende de jacht.

In de tweede helft bleek echter snel dat er toch wel wat erg veel met de krachten gesmeten was. Het spel oogde wat rommeliger en men wist elkaar ook niet meer zo feilloos te vinden. Het weerhield LONGA er niet van nog steeds vol op de aanval te spelen, maar dan vallen er soms ook gaten achterin. SVSSS maakte daar goed gebruik van en scoorde snel de 1-3.

Het tekent E2 dat niemand zijn hoofd liet hangen.

Als LONGA in de fase die volgde wat meer geluk in de afwerking had gehad, waren zij als winnaars van het veld gestapt. Maar net als tegen Nevelo twee weken eerder, wilde ook nu de bal er niet in. Ik heb zeker vijf doelrijpe kansen geteld. Maar Lucas, Delaney en Serwer misten oog in oog met de keeper (met een heel goede dag, werd later bevestigd door hun leider!).

En als je ze zelf niet scoort….Aan de andere kant , met scherpe counteraanvallen, liep SVSSS uit naar een dus geflatteerde 1-5.

Jongens en meisje: Vandaag hebben jullie laten zien wat een talent en een onvoorstelbare inzet jullie in jullie hebben. We gaan zo door en dan wordt het een heel mooi seizoen!

Marco