RCS ‘De Nooyer’ – LONGA: 4-3.
In de laatste minuut van de wedstrijd vond Stef namens LONGA voor de 3e keer het net van RCS en in de allerlaatste minuut was híj persoonlijk luttele centimeters verwijderd van eeuwige roem en LONGA van een sensatie.
Wanneer de wedstrijd tien minuten langer had geduurd (zo was de mening van veel LONGAleden na afloop) dan was het ‘erop en erover’ geweest, want RCS was rijp voor de slacht.
De wedstrijd, die aan die zinderende slotfase vooraf ging, was boeiend omdat beide ploegen aan elkaar gewaagd waren. Aan RCS-zijde de routine van de De Nooyers en aan LONGAzijde daadkracht, inzet en daarnaast, ondanks de oplopende achterstand, de ijzeren wil om te scoren. LONGA speelde misschien wel zijn beste wedstrijd van het seizoen.
Balverlies voorin leidde bij LONGA telkens tot problemen, omdat RCS steeds onmiddellijk Dennis de N. opzocht die er óf zelf met de bal vandoor ging, óf de bal zo lang afschermde dat medespelers in positie gelopen waren. Dat koste LONGA 4 tegentreffers en dat hadden er ook meer kunnen zijn.
In de 2e minuut was het al raak. Op een diepe bal en een lange sprint van De Nooijer had de defensie van LONGA geen verweer: 1-0. LONGA antwoordde met een scherpe tegenaanval eindigend in een schot vanaf de 16 meter van Joost op de paal. Ook de rebound van Serdar trof geen doel.
Rond de 10e minuut had RCS twee kansen en LONGA één. Na een dekkingsfout in het centrum verdween een schot van RCS over de goal en even later kroop De Nooijer voor Teun en moest Joost op de doellijn assisteren. Aan de andere kant trapte de doelman de bal recht in de voeten van Stef, die van 25 meter het doel maar net miste.
Het tweede deel van de eerste helft was voor LONGA dat fel van zich afbeet en met regelmaat tot aardige aanvallen kwam. De beste mogelijkheid was voor Stefan die van uit een moeilijke hoek aarzelde en uiteindelijk zijn voorzet geblokt zag worden. Even later leek, na een actie van Stef op rechts, De N. hands te maken maar de scheidsrechter zag dat anders. Of: niet.
Kort na rust werd het 2-0. Teun had al een schot moeten blokken, toen De N. de bal breed gaf en de linkerspits Maikel aftroefde en de bal pal onder lat in de korte hoek knalde. Even later stond RCSD met 10 man toen een verdediger van RCS hard in kwam op Serdar en rood kreeg. Een situatie die Alex na de wedstrijd nog een aantal heftige discussies opleverde met een boze moeder, bijgestaan door nog bozere vriendinnen.
Met 11 tegen 10 leek er zich een nieuw perspectief voor LONGA af te tekenen, maar 10 minuten later was het 4-0. Twee keer De Nooijer aan de bal, twee keer afleggen op inkomende spelers en twee keer de bal achter Jos. Uiterst effectief. Niets op af te dingen. Geklopt op vaardigheid en inzicht.
De wedstrijd leek af te stevenen op een uitslag die absoluut geen recht deed aan de verhoudingen in het veld. Maar LONGA vocht terug en wilde in ieder geval de 0 van het scorebord.
Na ruim een uur voetballen, Arne had zojuist Maikel en Imad vervangen door Torino en Robertico, plaatste Joost een vrije trap precies op het hoofd van Piet, die uitstekend binnenkopte. Nadat RCS een grote kans op de 5-1 had laten liggen (de bal ging voorlangs) scoorde Teun (vandaag dus scorende backs!) in de tegenstoot van buiten de 16. De keeper reageerde te laat en ineens was er, met nog 25 minuten op de klok, weer een wedstrijd.
En een wedstrijd werd het. Want LONGA sprak nieuwe energie aan, greep het initiatief en – ondanks de haast- kwam LONGA tot voetbal dat er goed, snel en verzorgd uitzag. RCS was in de 70ste minuut nog één keer gevaarlijk via een vrije trap, maar Jos was ter plekke om dat gevaar te keren.
In het laatste kwartier regende het aanvallen, corners, voorzetten op het RCSdoel. Rond de 80ste minuut leek het vuur te doven en begon vermoeidheid een rol te spelen. Maar na een fraai schot van Teun, dat alert werd geblokt, kwam een laatste restant kracht aan de oppervlakte en LONGA trok opnieuw ten strijde. RCS liep tegen gele kaarten op en LONGA versierde de ene corner na de andere. In blessuretijd werd één van de hoekschoppen weggewerkt maar door Stijn onmiddellijk weer geretourneerd en Stef kon van dichtbij de bal over de doellijn werken: 4-3!
Nog éénmaal kwam LONGA daarna in balbezit. Die bal werd diep gespeeld, opgepakt door Robertico, die tegen de grond werd gewerkt. De vrije trap van Stefan was de laatste van de wedstrijd. Stef kon er net niet bij.
En dat was zonde!
De Nooijer tegen LONGA: 4-3. Werp eens een blik op de site van RCS. Op een van de foto’s is een echte Dennis-de-Nooijer-actie te zien. Piet heeft hem de bal afhandig gemaakt en op de foto zet Dennes een originele Schalbe in. Hij werpt zijn voeten achterwaarts omhoog, spreid gekweld zijn armen en zijn gezicht spreekt boekdelen: “Scheids, ze pakken me de bal af! Dat mag toch niet!”. Dat blijkt te kloppen. Van menige scheidsrechter mag dat niet! Een effectief wapen!
Opstelling: Jos van Gisteren, Piet Adams, Maikel Janssen, Stijn van Sommeren, Teun Snels, Gijs Willemsen, Stef Wissink, Stefan Scholten, Joost Buster (Robertico Wall), Serdar Gül, Imad Kariceff (Torino Hunte).