DESK DA3 - LONGA DA1

Enigszins zenuwachtig kwam iedereen de kantine van LONGA binnengedruppeld. De eerste competitiewedstrijd, altijd spannend. De tegenstander was iedereen onbekend, maar we hadden al wel gehoord dat de dames van DESK vrij goed konden voetballen. Door de coach werd ons nog op het hart gedrukt niet bang te zijn en gewoon ons eigen spel te spelen. Daar gaan we dan.

Ballen vergeten, waterzak vergeten en ￜￜn van de speelsters, die dit aangaande verder niet bij naam genoemd wenst te worden, had ook haar voetbalschoenen thuis laten liggen. Mￜￜr, we hadden wel eindelijk onze nieuwe shirtjes! Deze werden door sommigen ontvangen met de kreet "Ze zien er echt vet uit!", Erika vond echter dat zij er zelf "echt vet" uitzag. Uiteindelijk konden we dan toch beginnen aan de eerste helft. Aangezien we geen grensrechter hadden, werd Evelien tijdens de eerste helft opgeleid tot zeer professionele vlagster. En ze heeft talent, kunnen we wel zeggen; een doorgewinterde majorette is er niks bij. Helaas kwamen we al vrij snel met 1-0 achter te staan. Sjoukje weigerde deze stand echter te accepteren en schoot de bal door de benen van de tegenstander naar Nieke, die de bal schitterend in het doel schoot. Iedereen stond goed te spelen en we kregen zelfs nog wat kansen, die helaas op de paal belandden of naast het doel. Patty was de held van het middenveld, Joyce deelde nog wat karatetrappen uit (tegen de bal uiteraard) en Inge blijkt ook in de voorhoede onmisbaar te zijn. De stand veranderde niet, tot de rust hielden we de 1-1. Helaas viel Erika vlak voor de rust uit met een enkelblessure, dus we waren blij dat we even naar de kleedkamer konden voor een kwartiertje pauze.

Na en peptalk van de coach, we moesten niet "vies" gaan spelen en niet bang zijn voor de kanonskogels die op ons afgevuurd worden, begonnen we aan de tweede helft. Nu zouden we een briljante verhandeling kunnen houden over afjagen, met de punt naar voren of juist naar achteren spelen, stiftjes, puntertjes, "Je kan niet van ze verliezen, maar ze kunnen wel van je winnen" en andere uitspraken van Johan Cruijff, maar helaas, de tweede helft is ￜￜn groot zwart gat. Ons brein heeft het gewoon niet opgeslagen; we weten er NIETS meer vanaf. Het enige wat we kunnen zeggen: het was ￜￜn grote des(k)illusie.

ï¿œ