LONGA B1 - Oranje Wit B1       1 -  0

Ja, jullie lezen het goed. De B1 heeft gewonnen. En weet jullie nu wie ik dit heel erg graag gun: Martijn en Joep. Ik geef het je te doen. Alle wedstrijden tot gisteren verliezen en iedere week toch maar weer proberen er iets van te maken en onze jongens te motiveren. Ik vind het knap dat zij beiden in staat zijn door te gaan en te blijven vertrouwen op dat moment wanneer er eindelijk loon naar werken komt. Dit gezegd hebbende, ga ik over tot het verslag zelf, want het was me wel een thriller, hoor.

Vorige weken konden jullie reeds lezen dat er een duidelijke opgaande lijn in dit elftal te bespeuren was. Beter voetbal, betere bezetting van de posities en dus vanuit een stabiele achterhoede voetballen naar voren, waar het tenslotte afgemaakt moet worden.

Ik ben er van overtuigd dat onze tegenstander dacht een makkelijke middag te hebben. LONGA staat onderaan dus dat varkentje zullen we eens even wassen. Mooi niet, dus. Onze jongens begonnen zoals het hoort. Fel en met veel druk op de bal. Dit resulteerde al gelijk in enkele goede kansen, o.a. van Tom en Jason. Er ontspon zich een ware veldslag op het natte, zompige veld. Wanneer je naar de spelers keek, zou het net zo goed een rugbywedstrijd geweest kunnen zijn. De wasmachine gaat fijn overuren draaien. De rust werd bereikt met een 0-0 stand en langzaamaan begon in ieder geval langs de kant het gevoel te ontstaan dat we ook vandaag punten konden pakken.

We kwamen prima uit de kleedkamer en eenzelfde wedstrijdbeeld ontstond, waarbij vooral vandaag opviel dat onze jongens conditioneel prima meekunnen en een hele wedstrijd lang kunnen knokken en werken.

De irritatie bij onze tegenstander gaat dan groeien en de scheidsrechter floot zeker niet in ons nadeel. Daarnaast probeerde Oranje Wit te forceren en zette meer druk naar voren.

Het effect hiervan is dan dat er vooraan bij ons wat meer ruimte ontstond. Op een gegeven moment krijgt Miquel de bal aangespeeld, maakt een formidabele passeerbeweging en wordt neergelegd in het strafschopgebied....penalty voor ons. Tom komt van achteren naar voren gelopen en neemt zijn verantwoordelijkheid als aanvoerder. Ik kan u vertellen dat dit toch niet de makkelijkste momenten zijn voor een vader!!! Koel en trefzeker schopt hij hem in de linkerbenedenhoek. We staan met een 1-0 voor en de vreugde in en buiten het veld is groot. Daarna breken er toch 20 bange minuten aan, omdat we flink onder druk gezet worden en we niet echt de rust hebben een en ander uit te spelen. We krijgen zelf nog een paar beste kansen, o.a. van Robertico, maar weten niet meer te scoren. Gijs redt nog een paar keer en houdt voor het eerst van het seizoen zijn doel schoon; schitterend toch. De scheidsrechter maakte het extra spannend omdat hij nog eens 6 minuten langer laat doorspelen. Maar.......hij fluit af en de eerste, welverdiende punten zijn binnen. Het is lastig alle namen te noemen, maar duidelijk is dat er vandaag een collectieve prestatie van formaat geleverd is. Niemand uitgezonderd kunnen we spreken van een echte teamprestatie en dat vind ik na alle nederlagen bewonderenswaardig. Laten we in de volgende competitiehelft maar eens kijken of we nog echt naar boven kunnen gaan kijken. Uw verslaggever wenst iedereen prettige feestdagen en hoopt iedereen in het nieuwe jaar in blakende gezondheid te kunnen ontmoeten. Let op met vuurwerk, jongens!!!!!!