’T Zand – LONGA .

LONGA heeft het moeilijk in de eerste weken van haar heroptreden in de 2^e klasse.

Het lijkt erop alsof het debacle van Oosterhout nog steeds nadreunt. Hoewel LONGA iedere week aardig spel laat zien, wil het maar niet lukken om wedstrijden voldoende naar de hand te zetten.

Uit 6 wedstrijden sprokkelden onze vaandeldragers 5 punten en dat is niet veel. Iedere speler en iedere supporter zal in gedachten wel eens hebben zitten nakaarten over die eerste 6 wedstrijden en daarbij zal iedereen tot dezelfde conclusie komen: het hadden er meer kunnen en moeten zijn.

Maar dat is niet zo.

“Het is het allemaal net niet”, schreef de verslaggever in het BD en hij had wel een beetje gelijk.

Ook tegen ’t Zand begon LONGA goed. Het spel oogde fris en fanatiek en de eerste aanvallen gingen richting de jonge, maar ervaren doelman van ’t Zand. Enkel op het middenveld haperde het af en toe en dat was ook het geval toen na een kwartier een LONGA-aanval werd afgeslagen en na een snelle schakeling de bal over de linker-aanvalsvleugel werd gespeeld. Roger werd gedwongen een lastige keuze te maken, werd uitgespeeld en de uitstekende voorzet werd hard binnengekopt.

LONGA zat er niet echt mee, want we zaten lekker in de wedstrijd en de helft van de tegenstander werd weer opgezocht. Dat leidde tot kansen voor Ronnie, die voorlangs schoot, en voor Teun die eveneens voorlangs schoot. Daarna leidde een lange rush van Daan tot ver in het strafschop gebied maar een echte kans leverde dat niet op; die kans was er  kort daarop wel voor Jeroen, maar de doelman van ’t Zand bracht met een snelle reactie redding.

In de blessuretijd van de 1^ste helft kwam de tegenstander op 2-0. Ons centrale verdedigingsduo ging het duel aan met de spits van ’t Zand en voordat Niels en Tonie waren opgekrabbeld, was de toegekende vrije trap al genomen en kon ’t Zand simpel scoren.

In die situatie was de scheidsrechter het spoor volledig bijster. Misschien heeft hij geprobeerd de beelden van de scène in zijn hoofd terug te spoelen, maar het ging te rap en dus ontging hem dat de bal, die niet op de juiste plek lag, niet stil lag en dat de scorende speler in buitenspelpositie werd aangespeeld.

2-0 bij rust stond niet in verhouding met de verhoudingen in het veld, maar dat komt wel vaker voor.

In de 2^e helft streed LONGA voor wat het waard was. Maar ’t Zand gaf geen krimp. Het centrale duo achterin stond telkens goed opgesteld en er waren altijd voldoende spelers achterin om alle gevaar te keren. LONGA kwam er niet doorheen. Een prachtige run van Jeroen over links tot bijna in de vijfmeterruimte eindigde in een woud van benen.

Jammer, deze 2^e nederlaag was niet verdiend.

In de komende weken moet het herstel komen. En dat zal niet uitblijven wanneer we gped en geconcentreerd blijven spelen.

Dat beetje geluk wat we nodig hebben, zullen we evenwel zelf moeten afdwingen.